Dat denk je maar. Ik ben wel eens bij Jet Pasman en Anneke Simons aan tafel geroepen voor een sterk vergelijkbaar geval: Jet had een of andere bieding toen ruwweg uitgelegd: "Officieel is het A, maar we hebben net onze afspraak veranderd; misschien is ze dat vergeten, en dan is het waarschijnlijk B." Prima toch?
Dat is precies wat men met het "beklijfd" zijn van een afspraak bedoelt: als de afspraak nog niet staat, dan moet je niet alleen vertellen wat de afspraak betekent, maar ook wat het alternatief is als partner zich vergist. Dat maakt namelijk deel uit van de "systeemafspraken en -gewoonten", en dat moet je aan de tegenpartij vertellen.
In dit geval zou ik dus zeggen: Over 3 hebben we officieel geen afspraken, maar we hebben wel net ons afsprakenschema gewijzigd, en vroeger betekende 3 <vul hier in wat het betekende>. Als je echt geen idee meer hebt wat 3 vroeger betekende, dan kun je alleen maar meedelen dat je geen afspraken hebt. Maar dan zou ik dat niet geloven als arbiter .
En o ja, alerteren lijkt me handig, als 3 vroeger tenminste conventioneel was.
Ik begrijp dat 3kl een niet bestaand antwoord is in de geldende afspraken.
Dan is het leven simpel: 3kl moet gealerteerd worden en desgevraagd moet uitgelegd worden dat 3kl een niet bestaand antwoord is. De gearchiveerde afspraken uit vroeger tijden horen niet bij het uitlegscenario.
Als West een uitleg heeft gegeven van het 2kl bod dan is deze uitleg OI voor Oost, Oost moet voortborduren op de geldende afspraken.
Ik zou dit bod allerteren en als er uitleg gevraagd wordt vertellen dat dit bod systematisch onmogelijk is in de nieuwe nog niet beklijfde afspraken en dat de oude afspraak ..... is.
Dit gaat in tegen het principe dat de tegenstanders alleen maar recht hebben op uitleg van de afspraken en gewoontes ed.
Dat je de oude afspraak moet uitleggen is volgens mij een consequentie van het beklijft principe maar gaat tegen de internationale concensus in.
dat gaat niet in tegen dat principe. De "gewoonte" is immers dat er een kans is dat partner zich vergist. En áls partner zich vergist, weet je ook wat hij dan wel belooft. Dat moet je dus aan de tegenstanders uitleggen.
Verzonnen?
Dat denk je maar. Ik ben wel eens bij Jet Pasman en Anneke Simons aan tafel geroepen voor een sterk vergelijkbaar geval: Jet had een of andere bieding toen ruwweg uitgelegd: "Officieel is het A, maar we hebben net onze afspraak veranderd; misschien is ze dat vergeten, en dan is het waarschijnlijk B." Prima toch?
Dat is precies wat men met het "beklijfd" zijn van een afspraak bedoelt: als de afspraak nog niet staat, dan moet je niet alleen vertellen wat de afspraak betekent, maar ook wat het alternatief is als partner zich vergist. Dat maakt namelijk deel uit van de "systeemafspraken en -gewoonten", en dat moet je aan de tegenpartij vertellen.
In dit geval zou ik dus zeggen: Over 3
hebben we officieel geen afspraken, maar we hebben wel net ons afsprakenschema gewijzigd, en vroeger betekende 3
<vul hier in wat het betekende>. Als je echt geen idee meer hebt wat 3
vroeger betekende, dan kun je alleen maar meedelen dat je geen afspraken hebt. Maar dan zou ik dat niet geloven als arbiter
.
En o ja, alerteren lijkt me handig, als 3
vroeger tenminste conventioneel was.
3kl
Ik begrijp dat 3kl een niet bestaand antwoord is in de geldende afspraken.
Dan is het leven simpel: 3kl moet gealerteerd worden en desgevraagd moet uitgelegd worden dat 3kl een niet bestaand antwoord is. De gearchiveerde afspraken uit vroeger tijden horen niet bij het uitlegscenario.
Als West een uitleg heeft gegeven van het 2kl bod dan is deze uitleg OI voor Oost, Oost moet voortborduren op de geldende afspraken.
Dit is een probleem in Nederland
De nieuwe afspraak is "niet beklijft".
Ik zou dit bod allerteren en als er uitleg gevraagd wordt vertellen dat dit bod systematisch onmogelijk is in de nieuwe nog niet beklijfde afspraken en dat de oude afspraak ..... is.
Dit gaat in tegen het principe dat de tegenstanders alleen maar recht hebben op uitleg van de afspraken en gewoontes ed.
Dat je de oude afspraak moet uitleggen is volgens mij een consequentie van het beklijft principe maar gaat tegen de internationale concensus in.
Nee hoor,
dat gaat niet in tegen dat principe. De "gewoonte" is immers dat er een kans is dat partner zich vergist. En áls partner zich vergist, weet je ook wat hij dan wel belooft. Dat moet je dus aan de tegenstanders uitleggen.