Onze vrienden:
De enquête in de laatste Bridge
9. September 2010 - 17:49 — AndreSteffens
Tot mijn schrik zag ik een enquête in de laatste Bridge waarin gesuggereerd werd, dat arbiters bij het toepassen van de over te dragen slagen bij een verzaking de NOP zou moeten vragen of deze hem wil verzoeken artikel 81C5 toe te passen en de over te dragen slagen kwijt te schelden. (het naar eigen goeddunken annuleren van rechtzettingen om enigerlei reden, op verzoek van de niet-overtredende partij.)
Dat gaan we toch niet doen hoop ik? Ik citeer ook even uit het CLA-cursusboek:
Een verzaking kost meestal wel wat slagen. Mensen vinden het vaak oneerlijk, dat
een zuivere vergissing zo duur is. Helaas, de spelregels bieden niet de mogelijkheid
om mensen te beschermen tegen hun eigen vergissingen.
- login of registreer om te reageren
Verzaking
tekst:
Mogelijk dat er door een arbitrage van ca 1,5 jaar geleden het onder de aandacht is gekomen en zodoende een plaats heeft gekregen van aandacht in het NBB bridgeblad.
Een arbitrage van ca 1,5 jaar geleden. West is leider in een 3SA contract. West heeft acht slagen gemaakt is aan slag in oost, zij laat oost
A voorspelen, de leider verzaakt in dit slag. De leider laat zijn kaarten zien en staat de laatste twee slagen af. Zij claimt 3SA contract. Noord vraagt arbitrage. De arbiter beslist één slag overdragen aan de NOT, 64A2.
O/W zijn het daar niet mee eens. Zij vragen advies aan Rob S. via de site 'Bridgevraagbaak'.
Rob adviseerde aan O/W de arbiter te laten vragen aan de NOP af te zien van het overdragen van één slag. De arbiter vond dat te gortig. Waarom wordt er om arbitrage gevraagd? Toch niet om vervolgens af te zien van een arbitrale beslissing. Het wordt anders als er in de onderste regionen van een club waar bijvoorbeeld ouderen die duidelijk wat warrig worden of iets dergelijks maar die willen blijven spelen op een club. Zij verzaken soms een aantal keren op een clubavond. Dan kan je overwegen artikel 81C5 toe te passen. Het moet absoluut geen regel worden.
Als dit dan dat
Ik denk niet dat het goed is om dit soort druk op de niet overtredende partij te leggen.
Artikel 81C5 spreekt van "...het naar eigen goeddunken annuleren van rechtzettingen...op verzoek van de niet-overtredende partij."
Dat betekent dat er eerst een verzoek moet zijn van de NOP alvorens de WL dit verzoek beoordeelt. En het kan dus ook zijn dat de WL dit verzoek niet honoreert.
Nou, één keertje dan
Ik heb eenmaal een paar gewezen op de mogelijkheid af te zien van een rechtzetting. Het betrof een schoppencontract, in de laagste lijn in de club. Uitkomst harten. Leider troeft en legt direct daarna hartenaas op tafel. LT, zojuist gedegradeerd en van mening dat hij eigenlijk in de A thuishoort, buldert meteen 'Arbiter', echt loeihard. Ik kom aan tafel, krijg van meneer te horen dat er een voldongen verzaking is en hij - dat zei hij echt: 'ik' - twee slagen moest krijgen.
De leider, een dame die haar hele leven in de laagste lijn zal spelen, was totaal van slag. Ze had zich vergrepen/vergist, hartenaas willen spelen en daarna troef. Ze was al compleet ondersteboven van de brul van haar LT en had bovendien de bibbers van de arbiter aan tafel, want dat was ze helemaal niet gewend. Haar RT zat overigens aardig met de zaak omhoog en zei maar steeds dat ze wat haar betreft de troef terug mocht nemen en het aas spelen.
Het eerste wat ik deed was trachten de leider een beetje te kalmeren. Meneer heb ik vervolgens mee van tafel genomen en de mantel uitgeveegd over zijn gedrag. Terug aan tafel heb ik de zaak uiteraard behandeld als een voldongen verzaking, maar de tegenspelers de gelegenheid gegeven af te zien van de rechtzetting. Uiteindelijke uitkomst: excuses van meneer en in de eerste slag was HA gespeeld, gevolgd door het troefje.
Op dat moment was ik blij met de uitwijkmogelijkheid van dit artikel, maar ik pieker er niet over om het tot standaardprocedure te verheffen.
Goed gedaan
Ik vind het apart nemen en toespreken van de LT goed gedaan, maar toch laat je hiermee doorschemeren dat je verzakingen door de vingers zou kunnen zien, terwijl het geschetste scenario (aftroeven en de afgetroefde kleur naspelen) vaak voorkomt.
Spagaat voor de arbiter!
Dit artikel komt niet vaak in de schijnwerpers. Martin en Lothar worden nu ook niet direct enthousiast. Ik ook niet, maar het staat er wel, en daar kun je niet omheen.
Tevens hebben we art. 10C1 wat aangeeft dat je als arbiter alle keuzemogelijkheden aan spelers moet voorleggen. Dat impliceert dus ook 81C5, want er wordt geen uitzondering genoemd.
Er staat: "Het naar eigen goeddunken annuleren van rechtzettingen om enigerlei reden, op verzoek van de niet-overtredende partij." Ter info: de Spaanstalige spelregels zeggen "naar eigen inzicht" en "als daar een reden voor is". In het engels: "in his discretion" en "for cause".
Volgens 10C1 ben je verplicht dit te melden (heeft iemand dat ooit wel eens gedaan???) en vervolgens moet je, als de niet overtreders je dit vragen, naar eigen goeddunken een oordeel vellen en wel "om enigerlei reden".
Ik stel me dat als volgt voor. Je meldt dit artikel. De NOP ziet af van straf en dan mag jij als arbiter de kastanjes uit het vuur halen.
Recent commentaar van Ton Kooijman (vraag me niet waar ik het gelezen heb; geen idee): hij had dit artikel liever niet teruggezien in de Spelregels, maar kreeg daar geen meerderheid voor in de WBFLC en gaf vervolgens aan om hier slechts in uitzonderingssituaties gebruik van te maken. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een speler met een handicap, of een situatie waar de leider de rest van de slagen heeft (alle kaarten in dummy zijn hoog) en verzaakt, terwijl als hij claimt, alle slagen voor hem zijn.
Dat klinkt natuurlijk leuk, maar als arbiter moet je dus naar eigen inzicht bepalen of je annuleert of niet. Vooralsnog zijn er geen harde criteria die je hier kunt gebruiken. Idee om eens wat gevallen bij de PK neer te leggen, of kijkt die tegenwoordig alleen maar naar de procedure en niet meer naar de inhoud, want om dat laatste gaat het hier wel.
Het "naar eigen goeddunken" is per definitie subjectief, maar hoe subjectief mag dat zijn. Vriendjes politiek is (uiteraard) niet toegestaan, hoewel het er niet staat, maar waar de grens dan wel ligt???
Kiezen voor koffie?
Siger schrijft: "Tevens hebben we art. 10C1 wat aangeeft dat je als arbiter alle keuzemogelijkheden aan spelers moet voorleggen. Dat impliceert dus ook 81C5, want er wordt geen uitzondering genoemd."
Ik zou dit toch niet als "keuzemogelijkheid" willen noemen. Voor mij zijn keuzemogelijkheden gelimiteerd tot opties die de speler heeft die specifiek in het betreffende artikel genoemd worden of waarnaar specifiek verwezen wordt.
Een speler heeft immers ook de "keuzemogelijkheid" om voor de hele tafel koffie te gaan halen. Soms is het goed dat een arbiter die keuzemogelijkheid noemt, maar ik zou een arbiter toch niet willen verplichten die keuzemogelijkheid elke keer mede te delen.
Koffie halen staat niet in de spelregels
Je geeft een soort definitie van een "keuzemogelijkheid". Die klinkt leuk, maar is nergens in de spelregels beschreven. De NOP heeft het recht om de arbiter te verzoeken af te zien van een straf voor de tegenstanders. Die keuzemogelijkheid geeft de spelregels. De overgrote meerderheid van de spelers kent die keuze niet, net zoals velen niet weten dat een onvoldoende bod geaccepteerd kan worden.
De keuzemogelijkheid om koffie of bier te halen staat niet in de spelregels en laat ik buiten beschouwing ;-).
Let wel, ik er ben ook geen voorstander van om dit artikel bij elke overtreding te noemen, maar een criterium ontbreekt momenteel, behalve dan het voorbeeld van Edgar Kaplan wat elders in deze discussie staat en het voorbeeld van Joost.
En verder lijkt dit in tegenspraak te zijn met 12B2: "De WL mag geen AS toekennen uit de overweging dat de rechtzetting onevenredig zwaar of voordelig is voor één van de partijen."
En het "criterium" wat Ben noemt "TK ziet dit artikel niet zitten", zie ik niet als criterium. Dat is de mening van TK. Het artikel staat echter wel in de spelregels.
Moeten we het dan maar wegmoffelen onder het vloerkleed??
Het criterium "naar eigen goeddunken" is er wel één, maar in welke omstandigheden je dit dan moet gebruiken, is dus zeer persoonsgebonden. De één zal het nooit gebruiken. De ander zal het gebruiken als een rechtzetting naar zijn/haar mening (te) "onrechtvaardig" is. Eenduidige criteria ontbreken (nog).
Keuzemogelijkheid vs algemeen recht
Het recht om de arbiter te verzoeken een rechtzetting achterwege te laten staat ook niet als "keuzemogelijkheid" in de spelregels.
Het heeft dan ook niets te maken met de normale keuzemogelijkheden die je hebt bij bijvoorbeeld een uitspel uit de verkeerde hand. In dat geval moet de arbiter inderdaad alle keuzemogelijkheden opnoemen.
Het recht om de arbiter te verzoeken een rechtzetting achterwege te laten is een algemeen recht en geen keuzemogelijkheid, net zo als bijvoorbeeld het recht om de arbiter te roepen of om in protest te gaan. (Die staan wel in de spelregels.) Deze algemene rechten hoeft een arbiter alleen te noemen wanneer daar specifiek aanleiding toe is.
En, zoals gezegd, het criterium is (gelukkig) niet "naar eigen goeddunken".
Blijft subjectief
De vergelijking met "in protest gaan" ga ik in mee. Dat vertel je als arbiter ook niet bij elke arbitrage. Dat doe je alleen als de partij die vindt dat hen onrecht is aangedaan door het oordeel van de arbiter. En als je het sterke vermoeden hebt, dat het protest zeer waarschijnlijk geen nut heeft, dan meld je dat er ook nog bij.
Uiteraard is dat subjectief. Net als 81C5. Als arbiter meld je het niet, maar wat als je merkt dat de tegenstanders nogal in hun maag zitten met een oordeel (in hun voordeel) van de niet overtredende partij. Veel arbiters zijn niet bekend met dit artikel, laat staan de spelers (hopelijk verandert dat een beetje met het boekje "Gids voor Bridge" van Rob Stravers; gratis te downloaden van www.bridge.nl). Martin Phaff suggereert dat hij vindt dat een arbiter buiten z'n boekje gaat op het moment dat hij ziet dat de NOP in z'n maag zit met hun voordeel en hen vertelt van 81C5 (ik chargeer een beetje). Dat gaat mij te ver.
Wanneer haal je dan dit artikel van stal? Er zijn in dit forum wat voorbeelden gegeven, maar ook die zijn subjectief. Kunnen we niet wat objectievere criteria verzinnen met z'n allen????
Een voorzet:
- De overtreder (m/v) is een speler met een handicap en het handicap is (mede) oorzaak van de overtreding.
- De niet-overtreders zijn mede de oorzaak van de overtreding (afleiding, koffie, er valt iets om, etc. )
- de overtreder claimt niet uit clementie met de tegenstander die daar niet prijs op stelt, en verzaakt door een slordigheid (hij had toch de rest van de slagen). Als hij claimt, is de rest van hem. Dit criterium zou kunnen vallen onder het tweede punt.
- er gebeurt iets buiten de tafel, wat de volle aandacht van allen afleidt (er valt een glas kapot, iemand valt flauw (of erger), er wordt geschreeuwd in de zaal, etc.), waardoor de overtreder er even niet meer bij is met z'n hoofd.
Oh ja, en op het moment dat je als arbiter ziet dat één of meer van deze criteria van toepassing zijn op de situatie én je merkt dat de tegenstanders in hun maag zitten met het oordeel (vergt wel enige emotionele intelligentie en empatisch vermogen van de arbiter !!!), dan haal je 81C5 van stal.
Blijft allemaal subjectief, maar dan met wat concretere handvatten. Suggesties, verbeteringen????
misleidend boekje
Volgens het door jou genoemde boekje , Gids voor Bridge, pag 2
"U hebt het recht om tegen de arbiter te zeggen dat u afziet van een voor de tegenpartij nadelige rechtzetting."
Die tekst suggereert dat de arbiter zo'n verzoek niet kan weigeren. Dat de arbiter dan kijkt of er een goede reden is en "naar eigen goeddunken" de rechtzetting al of niet annuleert komt niet uit de verf.
Reactie Rob Stravers
Zoals toegezegd heb ik de suggestie van Peter doorgestuurd naar Rob Stravers (auteur van de Gids voor Bridge). Hier zijn reactie:
De 'hoofdauteur' liet bewust het recht van de arbiter (om zo'n verzoek wel of niet te honoreren) bewust weg!
Het aanstippen van dit recht heeft namelijk een heel ander doel, te weten: de bridger die geen arbitrage durft te vragen, vanwege een misplaatste angst voor confrontaties, over de brug helpen. Eén daarvan is inderdaad het recht om de arbiter te verzoeken de onregelmatigheid niet te bestraffen. Daarmee kan voor velen de kou uit de lucht zijn. Door daarbij te melden dat de arbiter dat verzoek kan verwerpen, zakt de temperatuur weer gemakkelijk.
Ik heb geen e-mailadres van Peter Smulders, anders had ik hem graag meegenomen in dit antwoord. (Bij deze gebeurd, Siger)
Hartelijke groet,
Robèrto
de formulering doet de spelregels geweld aan.
't Is maar een kleine nuance, maar wat is er op tegen te zeggen
"U hebt het recht om de arbiter te vragen dat hij afziet"
in plaats van
"U hebt het recht om tegen de arbiter te zeggen dat u afziet".
via mail ?
Niet dat ik geen discussie met je wil voeren, maar nu wordt ik een soort doorgeefluik. Je kunt me mailen, dan krijg je het mail adres van Rob en kun je discussie direct met Rob voeren.
dolors.siger.laatditweg@telefonica.net
Klopt !!
Wat je zegt, Peter, klopt. En daar is ook een reden voor. Het boekje is geschreven voor de "gewone" bridger, die vaak slecht op de hoogte is van de spelregels. De arbiter was niet de beoogde lezer, want er staan wel meer specifieke arbiterzaken niet in het boekje. Gepoogd is om spelers in begrijpelijke taal in te lichten over hun rechten en plichten. Blijkbaar wordt voorzien in een behoefte, want er zijn in een maand tijd al meer dan 20.000 exemplaren verkocht, ondanks dat het gratis is te downloaden.
Achteraf gezien had er wellicht beter kunnen staan "U hebt het recht om tegen de arbiter te zeggen dat u graag wilt afzien van een voor de tegenpartij nadelige rechtzetting. Vervolgens ligt de beslissing hierover bij de arbiter."
Ik zal de hoofdauteur een mailtje sturen en hem hierop attenderen.
Daar ga ik wel ongeveer in mee
Ik vind de door jou aangegeven gevallen typisch mogelijkheden waarbij je 81C5 zou kunnen toepassen.
Maar eerder werd gesuggereerd dat je als arbiter altijd art 81C5 zou moeten noemen, omdat het een "keuzemogelijkheid" zou zijn. Dat vind ik onzin.
MOOI
Die eerdere suggestie van mij was om een antwoord te forceren :). Ik wilde graag duidelijkheid. Het lijkt erop dat jij en ik eruit zijn ... En de anderen: wie zwijgt stemt toe??
Er moet een "gegronde" of een
Er moet een "gegronde" of een "ter zake doende" of een "dwingende" reden zijn om af te zien van de straf, maak ik op uit de Engelse tekst. De arbiter kan echt niet zomaar de straf achterwege laten om "enigerlei" reden.
En 81C5 stelt duidelijk dat achterwege laten van de straf alleen kan op verzoek - dus op initiatief - van de tegenpartij. En de specifieke regel - 81C5 - gaat voor op de generale regel - 10C1. Het lijkt me dus dat de arbiter buiten zijn boekje gaat als hij uit zichzelf de NOP er op attent maakt dat zij kunnen afzien van een straf.
Valse keuze?
Ben het met Rik eens want . . .
Waarom zou een arbiter Art.81C5 als keuze moeten noemen als hij voor zichzelf al heeft beoordeeld dat hij naar zijn "eigen goeddunken" de rechtzetting niet zal annuleren.
Hij brengt de niet-overtredende partij door de mogelijkheid toch te noemen onnodig in verlegenheid. Voer voor een psycholoog en ethicus. De tekst van het artikel legt het initiatief duidelijk niet bij de arbiter, maar bij de niet-overtredende partij.
Zou het niet zo kunnen zijn dat in de praktijk het artikel niet of nauwelijks wordt toegepast omdat de niet-overtredende partij de arbiter om reden niet ontbiedt uit clementie? Vóór 2007 stond in Art.9B1 (a) en (b) dat de spelers de arbiter MOESTEN ontbieden. Deden zij dat niet, dan was dat een onregelmatigheid. Sinds 2007 staat in dat artikel "behoort". Als een artikel wordt aangepast dient de regelgever de samenhang met de andere artikelen na te gaan. Eerder werd al geschreven dat Ton Kooijman de zin van Art.81C5 niet zag zitten.
Ja, dat is wel zo :)
Dus je kunt de satire krijgen dat je als arbiter met nadruk zegt: "U mag aan mij voorstellen af te zien van de straf voor uw tegenstanders". Na veel wikken en wegen besluit de NOP dat te doen en zeg je doodleuk als arbiter: "Wat een sympathiek voorstel, maar ik geef de straf toch, want ik zie geen overtuigende reden het niet te doen". Ik geloof niet dat dit nog is uit te leggen aan de gemiddelde speler.
Ik zou zeggen dat arbiters in zo'n voorstel alleen mee moeten gaan bij schrijnende gevallen. Bijvoorbeeld als de verzaking niet volledig toe te schrijven is aan de speler die haar doet. Dat kan: er zijn nog 4 slagen te spelen, de barman gooit een bier, twee thee en een jonge jenever over de tafel heen en alle kaarten worden nat. Na vijf minuten deppen is in de consternatie 1 der spelers kwijt welke kaarten hij ook weer wel en niet had gespeeld, legt een verkeerde kaart als reeds gespeeld dicht op tafel en verzaakt als om die kleur gevraagd wordt, terwijl zijn partner gewoon alle resterende slagen van boven heeft en dat weet ook iedereen. Nu kan de verzaking niet voor de volle 100% aan laakbaar aandachtsverlies worden toegeschreven.
Een ander voorbeeld dat ik laatst aan den lijve ondervond. Iemand aan tafel kan geen kaarten meer vasthouden en houdt daarom de kaarten op een plankje. Bovendien heeft de persoon een concentratiehandicap. Helaas is een hartje achter een schopje verdwenen en als om harten gevraagd wordt, gooit de persoon een ruitje af. Hier werd daadwerkelijk door de TP (uit eigen beweging) aan de arbiter gevraagd om geen strafslagen uit te delen.
Volgens mij is zo'n regel tegen 81C5.
De arbiter kan een straf kwijtschelden op verzoek van de niet-overtredende partij. Als hij echter zelf gaat vragen of ze die straf misschien willen kwijtschelden, gaat het initiatief niet meer van de niet-overtredende partij uit, maar van de arbiter. Dat kan dus niet.
Los daarvan, als je onmin aan tafel wilt hebben, moet je dit vooral gaan doen. Iemand verzaakt, arbiter komt aan tafel en legt de zaak uit, en vraagt dan vervolgens of de straf kwijtgescholden moet worden. Zeggen ze nee, dan spelen ze met het mes op tafel, zeggen ze dan maar ja om de lieve vrede te bewaren, dan benadelen ze zichzelf en zullen ze zich ook niet lekker voelen. Dan kun je de arbiter net zo goed thuislaten. Heb ik ze eindelijk zo ver dat ze de arbiter roepen bij een overtreding, krijg je dat weer. Nee, zo'n verzoek moet echt van de niet-overtredende partij komen.
Deze vraag heeft wel wat losgemaakt. Op de bondsarbitersvergadering is dit ook al aan de orde geweest. Ik geloof dat er daar ook niet echt voorstanders voor het idee waren.
Mee eens
Waar die suggestie aan voorbij gaat, is dat zo'n verzoek mogelijk effect heeft op de uitslag van het gehele veld.
Ik nachtmerriseer al: maat en ik spelen de sterren van de hemel en hebben dit toernooi zelfs geen enkele keer verzaakt. Helaas had concurrent Fantunes een wat wankelmoedige tegenpartij, die op verzoek van de arbiter een paar verzaakslagen heeft teruggegeven. Het gevolg: Fantunes wereldkampioen paren in plaats van de zevende plaats en ik en mijn partner tweede en onze enige kans op eeuwige roem kwijt...
Maar zonder gekheid: je mag ervan uitgaan dat iedere bridger weet dat ie met vragen over de spelregels een arbiter kan ontbieden. Wie uit altruistische overwegingen slagen weg wil geven en niet weet of dat mag, kloppe dus aan bij de arbiter. Niet andersom.
En tenslotte: als het dan zo oneerlijk is dat een zeker aantal slagen wordt overgedragen, dan moeten de spelregels daar maar op aangepast worden (gaat terecht niet gebeuren), maar het zoeken naar een omweg omwille van het niet uit hoeven voeren van wat in feite een hamerstuk is, is ronduit onsmakelijk.
Ach, maar ja: het is de Bridge maar, het was zomer en ze hadden even geen inspiratie voor een zinvolle discussie.
Vertaalfout
De Nederlandse tekst van artikel 81C5 (om enigerlei reden) lijkt mij overigens ook geen goede vertaling van for cause uit de Engelse versie. Dat betekent volgens mij juist iets als: "om een dwingende reden".
for cause
Ik heb een paar taalkundigen geraadpleegd, die zijn nog aan het rollebollen, we wachten af.
Een paar exactelingen zeggen dat als "for cause" "om enigerlei reden" betekent, die woorden dan overbodig zijn in de tekst naast "in his discretion", overbodige tekst komt niet voor in een juridisch stuk, dus betekent "for cause" "om ter zake doende redenen" of "om dwingende redenen".
Mijn vertaling
"For cause" = "Om gegronde redenen"
For Cause
Edgar Kaplan was wereld’s grootste autoriteit op het gebied van de Spelregels. Zie The Official Encyclopedia of Bridge.
Ik heb het volgende gevonden inzake Art.81C5:
As Edgar Kaplan noted many years ago, the Director's discretion is not arbitrarily unlimited but rather is fettered by the words "for cause". Edgar's interpretation was that the waiver of rectification (penalty) was permitted only if the non-offending side partially "caused" the offending side's irregularity.
The example that Edgar gave was a defender accidentally exposing a card after declarer accidentally spilled coffee over the defender. In that case the Director could "for cause" waive the normal Law 50 penalty card rectification upon request from declarer.
Art.81C5 zou dus geen vrijblijvend artikel zijn, maar een artikel dat bewust in de Spelregels is opgenomen louter en alleen voor het geval dat een tegenstander van de overtreder een bijdrage heeft geleverd waardoor de overtreding kon plaatsvinden.
Zonder dat artikel zou er geen mogelijkheid zijn voor clementie in voorkomend geval.
Zie in dat verband ook Art.12B2.
Tot nu toe heb ik nog geen enkele arbiter, nationaal en internationaal, kunnen vinden die het bewuste artikel heeft mogen toepassen op verzoek van de tegenstanders.
Duidelijk, en dus is "om ter
Duidelijk, en dus is "om ter zake doende redenen" of "om dwingende redenen" een betere vertaling dan "om enigerlei reden".