Ik heb het op de bondsarbitersvergadering maar eens heel gericht aan de orde gesteld: wat is nu eigenlijk een nietbedoelde bieding waarmee 25A toegepast kan worden? Het zal u mogelijk niet (of ook wel) verrassen dat het toch neerkomt op versprekingen/vertrekkingen/verschrijvingen. Ton Kooijman had daar wel een aardig criterium voor, dat ook heel goed te toetsen valt door de arbiter: als de nietbedoelde bieding geen enkele informatie bevat, dan is het er een die volgens 25A gecorrigeerd mag worden. Bevat de bieding in kwestie wel informatie, dan betreft het een verandering van gedachten en mag het dus niet. Bij informatie moet je in dit geval dan vooral denken aan een gedachtegang van de bieder die zichtbaar wordt.

En met deze regel in de hand worden alle genoemde gevallen ineens een stuk eenvoudiger. Bij dit geval heeft de 1-openaar ook echt ruiten, dus dat bod draagt in dit geval de informatie van een 1-opening (Zuid gaf ook aan aan de ruiten gedacht te hebben - ziedaar uw informatie). Bij het passen op een cue geldt ook zoiets: de pas bevat de informatie dat de passer wilde afzwaaien (maar dat op de verkeerde manier deed). Maar had Zuid in dit geval 1 geopend, dan had dat 1 geen informatie bevat, want aan de Zuidhand is te zien dat dat nooit de bedoeling geweest kan zijn (tenzij NZ Romeins spelen). Zou Zuid echter wel schoppen gehad hebben, dan doemt de informatie weer op en laat je het dus weer niet toe.

Voor alle gevallen geldt overigens dat je wel gedegen onderzoek moet doen. Als Zuid 1SA pakte maar zonder dat ze het door had drie kaartjes terug liet vallen, en dat wordt aan tafel bevestigd, dan mag natuurlijk wel hersteld worden. Overigens draagt 1 in dat geval ondanks Zuids ruitenbezit geen informatie; het gedrag toont dan immers aan dat dat bod in elk geval niet de bedoelde bieding was.

Ik zou zeggen: Stel de feiten vast en volg dan het spelregelboekje. Vraag zuid waarom ze 1♦ opende en niet 1SA. Wat bedoelde ze te bieden toen haar hand in de richting van de biedbox bewoog? Je zou zomaar een eerlijk antwoord kunnen krijgen.

Het is altijd prettiger om een beslissing te nemen waarvan je weet dat die juist is, dan om een beslissing te nemen op basis van een aanname ("Zuid zal wel naar haar lange ruitens gekeken hebben").

Ik slaap in ieder geval prettiger wanneer ik het zuid gewoon vraag (weg van de tafel natuurlijk) en hoor: "Tsja, ik ontdekte dat er een klaver tussen mijn schoppen zat." Met die informatie kan ik de juiste beslissing nemen en weet ik zelf zeker dat die juist is.

Ik heb ooit meegemaakt dat een speelster zich verpakte tussen 2♥ en 3♣. Een andere arbiter had al geoordeeld dat dat geen misgreep kon zijn, zonder ook maar iets verder te vragen. De speelster in kwestie vond dat haar groot onrecht werd aangedaan. Daarbij was ze overstuur dat de arbiter haar niet wilde geloven dat ze geen 2♥ had willen bieden. De arbiter wilde niet eens in haar kaart kijken en had zijn oordeel over haar klaar zonder ook maar een ogenblik naar de feiten te kijken! De arbiter kon de commotie niet helemaal aan en ik was in de buurt.

Ik kalmeerde de gemoederen en vroeg aan de vrij nuchtere rechtertegenstander wat er nu eigenlijk was gebeurd. Wat bleek? Volgens hem had mevrouw een dikke stapel biedkaartjes uit de biedbox getrokken en daarvan was een aantal vrijwel onmiddelijk teruggevallen in de biedbox. Hij had niet kunnen zien welk bod de speelster oorspronkelijk in handen had, maar zei dat er "een stuk of drie" kaartjes terug waren gevallen.

In 9 van de 10 gevallen gaat het dan om niet bedoelde kaartjes die even plakken en terug vallen, dus het was niet zo raar dat de tegenstanders er van uit waren gegaan dat er inderdaad 2♥ was geboden. De linkertegenstander had daarom gewoon verder geboden. (Ik geloof dat hij 2SA bood in een Lebensohl situatie.) Op dat moment ontdekte mevrouw de fout. (In haar ogen was 2SA immers een onvoldoende bod.)

Ik nam mevrouw mee van de tafel, keek eens in haar kaart (ja, echt waar!) en vroeg haar wat ze bedoelde te bieden. Ze zei dat ze 3♣ had bedoeld. Laat dat nu net "een stuk of drie" biedingen hoger zijn dan 2♥. Verder was 3♣ een volslagen normaal bod en was 2♥ volslagen belachelijk.

Al met al was het dus helemaal niet moeilijk om even de feiten vast te stellen. En als dat kan, dan moet je dat gewoon doen. Alleen als je de feiten niet kunt vaststellen moet je afgaan op aannames.

Vraag dus de spelers aan tafel wat er is gebeurd. Dat is echt niet hetzelfde als mevrouw Zuid op haar blauwe ogen geloven. Als je niet achter de waarheid kunt komen, ga dan vooral op je gevoel af en concludeer dat mevrouw Zuid oorspronkelijk 1♦ wilde openen en daar nu spijt van had. Maar probeer in ieder geval eerst de waarheid te achterhalen. Als je dat niet eens probeert dan ben je, in mijn ogen, gewoon een luie arbiter.

Dit lijkt mij duidelijk een verandering van gedachte en geen misgreep.

Ik neem aan dat deze post vooral bedoeld was om de lay-out te testen? Die is nu goed overzichtelijk.